| "Koń" Rafał Wałachowski |
 |
 |
 |
|
Pierwszy samodzielny lot szybowcem - 4 sierpnia 2010 Pierwszy samodzielny hmm…Tak naprawdę pamiętam niewiele z tego wydarzenia. To co pamiętam, to to, że było we mnie tyle emocji jak nigdy pewnie. Było masełko i piękna pogoda, widoki w lisich też są wspaniałe, ale w tym locie nie miało to dla mnie większego znaczenia, byłem zbyt skoncentrowany, żeby się gdzieś tam rozglądać, czy podziwiać, jaką mamy dziś piękną pogodę. Pamiętam tylko przerażenie, gdy ciąg ustał i myśl żeby zrobić to jak najlepiej tylko potrafię. W końcu byłem sam nikt mi nie mógł mi tam w górze pomóc a później to, co pamiętam, to chwila gdy otwierałem kabinkę , no i ta wewnętrzna radość, że się udało, że szybowiec w całości i ja też, wiec jest całkiem nieźle. Dopiero następnego dnia poczułem smak samodzielnego latania (co prawda tylko po kręgu, ale jednak samodzielnego) gdy przestałem się stresować, że pójdzie coś nie tak. Podziwianie widoków i radość z samego latania; nie można opisać uczucia, które towarzyszy tam w górze. Nie można też porównać tego do niczego trzeba to po prostu samemu poczuć. Moje zainteresowanie szybownictwem nie wzięło się znikąd. Tata od najmłodszych lat zabierał mnie i mojego brata na lotnisko; spędzałem tam wiele czasu puszczając latawce i modele swobodnie latające, uczestnicząc w zawodach modelarskich i osiągając drobne sukcesy razem z bratem, więc to Tata zaszczepił we mnie zamiłowanie do lotnictwa. I tak trafiłem znowu na lotnisko, tym razem jako przyszły pilot. Do samych Lisich Kątów trafiłem przez przypadek, bo w moim mieście już nie organizowano szkolenia teoretycznego więc plan był niezły: szybkie weekendowe szkolenie w Lisich i latanie w Toruniu. Jednak, gdy już trafiłem do Lisich zostałem na szkoleniu praktycznym, z czego sie bardzo cieszę. Miła atmosfera, bardzo profesjonalna kadra instruktorów i dobre obiadki pozwoliły mi po około miesiącu zostać uczniem-pilotem. Plany na przyszłość są proste: zostać jak najszybciej pełnoprawnym pilotem szybowcowym! |
